مقاومت داروئي و بيماري هاي نوپديد

تاريخ طب عفوني مملو از برخورد متقابل انسان و ميكروارگانيسم ها است. زماني با تاخت و تاز ميكروارگانيسم ها ميليون ها انسان از پاي درآمده و گاهي با كشف آنتي بيوتيك ها و واكسن ها اميدواري هايي در جهت ريشه كنـي اين بيماري ها پديد آمـده است. زماني ديگـر بر اثـر مديريت نامنـاسبِ مصرف آنتي بيوتيك ها مقاومت ميكروبي همه رشته هاي بافته شده را پنبه كرده و باز بعلت تغيير رفتارها و سبك زندگي و تكنولوژي پزشكي ميكروارگانيسم هاي تازه اي پا به عرصه زندگي انسان ها گذاشته است. امروزه هرچند SARS بعنوان يك بيماري خطرناك بين المللي بايد در نظر گرفته شود اما بيماري هاي عفوني ديگري هستند كه بمراتب نگران كننده تر و با اهميت تر از اين بيماري بوده و بايد به آنها توجه بيشتري شود و در اين ميان افزايش مقاومت آنتي بيوتيكي مشكل بيماري هاي عفوني را پيچيده تر كرده است. بطوريكه عفونت هاي ناشي از ميكروارگانيسم هاي مقاوم به آنتي بيوتيك ها به مهمترين مشغله فكري پزشكان تبديل شده است. سرعت رشد، ميزان موتاسيون ميكروارگانيسم ها توانايي آنها را براي تحمل اكولوژيك فراهم مي سازد. ايجاد مقاومت هاي آنتي بيوتيكي يكي از مثال هاي خوب در اين رابطه است. پني سيلين در سال 1940 كشف و 50 سال بعد مقاومت به پني سيلين و مشتقات آن جايگزين شد. باكتريهاي قبلاً حساس انسان ها و حيوانات بخودي خود يا موتاسيون ژنتيكي با اكتساب ژن هاي مقاوم از گونه هاي نزديك مقاوم گرديدند. گونه هاي جديداً مقاوم شده بوسيله مصرف آنتي بيوتيك ها در انسان انتخاب شدند و نهايتاً گسترش پيدا كردند. هم اكنون كه وارد قرن بيست و يكم گرديده ايم به لحظه اي از موجوديت انسان رسيده ايم كه تصور مي كرديم. در ده سال گذشته اميد به زندگي (Life Expectancy) دو برابر و مرگ در سنين اوليه كودكي ناشي از عفونت، از مرگ در اثر حوادث كمتر گرديده است.
ادامه مطلب

نوشته شده توسط نیما ساکتی در چهارشنبه پانزدهم مهر 1388 | موضوع: مقالات فارسی